Günler geçiyor. Zamanı tutmaya çalışsam da bir şekilde zaman akıyor.
Zamanı durdurmak istiyorum. Tam o huzuru bulduğum yerde, tam o kokuya doyduğum an...
Aslında doyamıyorum.
Bilemiyorum.
Tek bildiğim o kemiklerin arasında huzurlu oluşum.
Gizli yazılarım, hayallerim bedenimi ele geçiriyor.
Umutlar göz kırpıyor.
İnanç belkilere bürünüyor.
"Beni hissediyor musun ? "
Kokusu ile savaş içindeyim. Ele geçirdi beni.
Yine dayanamadım, uyudum.
Yine o kokuya yenildim.
"Ben yine özledim."
~ Dinlemelik ~
