Anılar parçalıyor şu incecik bileklerimizi.
Kötü anılar neden hiç unutulmuyor ?
Hani mesela, ben büyük dev bir çınar ağacı olsaydım her şey çok daha güzel olabilirdi.
O zaman da bulut olmak isterdim.
Ama, köklerimden sonsuzluğa ulaşabilirdim.
Ya da gölgem serinletirdi bir kaç sevgiyi.
Dallarımın hemen çatlamasına izin vermezdim.
Sizin hiç minik bir anı yüzünden dallarınız kırıldı mı ?
Ya da hiç bulutlara aşık oldunuz mu ?
Mutlak hayallerde sabit bir yaşam.
Hayaller ve umutları bileklerime sakladım.
Tekrar yaşatması kolay olsun.
Son bir şey olarak,
Benim için gülümser misin ?
Bir de, beni gökyüzüne fırlatır mısın ?
| Benim Yeşil Odam. |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Fikir curcunası
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.