Günaydın mesajlarını, öpüşlerini hep sevmişimdir.Günün en mükemmel anıdır belkide.Gün kötü geçse bile o zaman dönüp gülümserim.
Hep ayağım takılır düşerim. Çok sakar biriyim. Severken bile çok sakar severim. O iter ben düşerim. Sonra bir gülümseme ile kalkabilirim. Tekrar sevip, inanabilirim. Bir şarkı ile dans edebilirim.
Çimenlerde koşarak dans edelim mi ? Sonra köprücük kemiklerine uzanır uyurum. Saçlarıma çimenler gizlenirse çıkartırsın. Belki patates burnumu sevebilirsin.
Belki bir gece hiç konuşmadan, sevebiliriz. Ya da sadece gülümseyerek sarılabiliriz.
Parmak uçlarımdan güne merhaba derim belki. Belki, ısırarak uyandırırım. Isırmayı seviyorum diye soğumazsın belki. Hatta izin bile verirsin.
Bulutlarda uçmayı gösteririm sana. Turuncu balık gibi yüzmeyi de sen öğretirsin.
Ben salata yaparım, sen makarna. Kahveler benden. Sakarım işte makarnayı yapamıyorum. Ama çok güzel izlerim.
Son yaklaşır, hiç durmadan koşarak takip eder. Biliyorum yakında son bize ulaşacak.
Gitmek ya da kalmak önemli mi bilmiyorum. Hissedebildiğimiz sürece biz yükseklerdeyiz.
Seni avuçlarıma çizdiğim zaman bende mühürleneceksin. Asla unutulmayacaksın. Değerli birine verilecek en güzel hediye, unutulmamak. Ya da göz yaşları.
Ellerimizde kala kala duygularımız ve göz yaşlarımız. En saf duygularım, göz yaşlarım senin olsun.
Sen sadece papatya kok.
Papatyaları çok severim. Belki bir gün hayallerle karışık papatyadan bir taç yaparsın.
Belki uçurtma uçururuz, patlayan şeker yiyip öpüşürüz belki. Belki gülümseriz.
Belki çok özgür iki deli oluruz.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Fikir curcunası
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.